zarejestruj się
Publikuj koncerty, zdjęcia, komentarze.

Shakin` Stevens

wykop.pl
Lata 60. należały do The Beatles, lata 70. do Eltona Johna a lata 80. do Shaky Stevensa - czytamy w Księdze Rekordów Guinnessa. I artysta ten ciągle pozostaje w rewelacyjnej formie, o czym może świadczyć najnowszy studyjny album, który swoją premierę miał w grudniu zeszłego roku – „Now Listen”! W latach 80. i 90. artysta wylansował 39 hitów. W samej tylko Wielkiej Brytanii 4 dotarły na 1. miejsce, 3 na 2., 12 znalazło się w Top 5, a 15 w Top 10. Kolejnych 25 w top 20, 30 w Top 30 i 32 w Top 40. Sukces rozprzestrzenił się także na Europe i cały świat. W UK piosenki Stevensa łącznie spędziły 277 tygodni w zestawieniu singli. Na całym świecie Stevens sprzedał miliony płyt i singli, mogąc poszczycić się wielokrotnymi złotymi, platynowymi i podwójnie platynowymi wydawnictwami. Wielki sukces odniósł w Niemczech i Szwecji, gdzie był pierwszym zagranicznym wykonawcą, którego longplay pokrył się podwójną platyną. Wielu artystów sięgało po utwory Stevensa, jak chociażby Barry Manilow, Eddy Raven i Sylvia. Sam Stevens współpracował również z wieloma cenionymi artystami, jak chociażby Rogerem Taylorem, Albertem Lee, Hankiem Marvinem, Bonnie Tyler, Rodem Argentem, a ostatnio z Tony Joe White'em. Urodzony w Cardiff w południowej Walii, Shakin' Stevens jest wokalistą i autorem piosenek. Karierę zaczynał jako wokalista rock`n`rollowy, z czasem jednak dał się poznać w innych gatunkach muzycznych. Pracował z kilkoma zespołami, grał w różnych klubach i salach w rodzinnych stronach, by w końcu założyć własną grupę znaną jako Shakin' Stevens And The Sunsets. W 1969 roku Stevens wraz z członkami Sunsets rzucił normalną pracę i zajął się muzyką profesjonalnie. Grali wówczas w rożnych miejscach w Londynie, w szkołach, na uczelniach a następnie w rozmaitych lokalach w Wielkiej Brytanii i Europie. W 1972 roku zespół zwyciężył w plebiscycie magazynu "New Musical Express", zdobywając tytuł najlepszej grupy koncertowej w UK. Zanim w 1977 roku zespół rozpadł się, Stevens już jako solista podpisał umowę z Track Records (dla wytwórni nagrywali m.in. Jimi Hendrix i The Who) i wydał singel "Never" oraz "Somebody Touched Me", za których brzmienie odpowiadał Mike Hurst. Tego samego roku, kiedy występował w The Greyhound w Londynie, zgłosił się do niego Jack Good, który zaproponował mu udział w musicalu "Elvis" na West Endzie. Spektakl nie schodził z afisza przez 19 miesięcy, zdobywając niezliczone wyróżnienia, w tym przyznane przez "Evening Standard" czy nagrodę SWET. W 1978 roku piosenka "Justine" a następnie album zatytułowany "Shakin' Stevens" ujrzały światło dzienne. Materiał nagrano na setkę w ciągu jednego dnia w studiach Island, w których w tym czasie nagrywał także Bob Marley. Po wielu latach koncertowania i nagrywania płyt, w latach 80. nastąpił zwrot w karierze Stevensa. Stał się wówczas jednym z najbardziej wyjątkowych artystów dekady, pracując z najbardziej cenionymi rockowymi i bluesowymi twórcami w UK. Jego pierwszy album wydany dla Epic to "Take One" z udziałem cenionego gitarzysty, Alberta Lee. Pochodzący z krążka singel "Hot Dog" w końcu znalazł się na listach przebojów, docierając do 24. miejsca UK charts. 6 tygodniu później zaliczył Top 20 za sprawą utworu "Marie, Marie", który zapoczątkował sukces w całej Europie. Dopiero jednak cover klasyka "This Ole House" zagwarantował mu na początku 1981 roku przełom. Piosenka dotarła na szczyt listy przebojów w Wielkiej Brytanii, stając się jednocześnie międzynarodowym hitem. Popularność Stevensa rosła. W 1981 roku miał już dwa hity numer 1 oraz "You Drive Me Crazy", który dotarł do 2. miejsca. Mógł także poszczycić się pierwszą balladą - "It's Raining" - która znalazła się w Top 10. Sukcesywnie, z każdym kolejnymi singlem i albumem, Stevens stawał się coraz większą gwiazdą zarówno w Zjednoczonym Królestwie, jak i na całym świecie. Finalnie Stevens zakończył dekadę jako najlepiej sprzedający się singlowy twórca. Z początkiem lat 90., światło dzienne ujrzał kawałek "I Might", odnotowując wyczerpanie nakładu, piosenka dotarła do Top 20 zestawienia. Ostatnie wydawnictwo Stevensa dla Epic to "The Epic Years" z 1992 roku, kompilacja hitów z ostatnich 25 lat działalności artysty. Zestaw promował przebój "Radio" - nowa kompozycja z udziałem Rogera Taylora z Queen na perkusji i Roda Argenta na klawiszach. Stevens nadal nagrywał aż do 1993 roku, koncertując do 1995 roku. Wtedy postanowił się wycofać, ale kompilacje z jego nagraniami nie przestały być popularne. Kolejny etap kariery przypadł na rok 1999, kiedy wokalista udał się w znakomicie przyjętą trasę po Wielkiej Brytanii, dając też kilka koncertów w Europie. W nowe milenium wkroczył dając wielki koncert w rodzinnym Cardiff dla 100 tysięcy fanów. Występ był transmitowany na całą Wielką Brytanię. Wiosną 2000 roku Stevens ponownie zdobywał serca publiczności, grając na żywo rockowe oraz country-bluesowe piosenki, a także przearanżowane własne hity. W październiku 2000 roku został uhonorowany prestiżową Gold Badge Award. W tym okresie Stevens znalazł się na 16. miejscu najlepiej sprzedających się wykonawców w Wielkiej Brytanii. Miał też najwięcej numerów 1 spośród walijskich twórców. Status ten utrzymał do dziś. W 2008 roku, 28 czerwca Stevens otwierał główną scenę na festiwalu Glastonbury i jak zapewniali organizatorzy był to najlepiej przyjęty otwierający występ w historii imprezy. W następnej kolejności pojawiły się inne festiwale w UK, a także występy w Niemczech oraz na festiwalu w Sopocie.

Komentarze

Nikt jeszcze nie dodał komentarza. Bądź pierwszy!

Dodaj komentarz

Koncerty w Twoim mieście
wszystkie | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż