Goran Bregović urodził się 22 marca 1950 r. w Sarajewie.
Jego muzyka to synteza cygańskich rytmów i europejskich akordów. Bardzo charakterystycznym rysem jego utworów jest zapadające w pamięci ciepłe brzmienie orkiestry dętej i tradycyjna wielogłosowość. Kompozytor i gitarzysta otwarcie przyznaje się do tego, że kocha rock’n’rolla i dlatego właśnie w jego utworach słychać gitarę elektryczną.
Przygodę z muzyką rozpoczął w rodzinnym mieście, Sarajewie, gdzie jako szesnastolatek uczył się grać na skrzypcach. Chciał jednak być gitarzystą, bo oni maja większe powodzenie u dziewczyn. Dziś jest słynnym i cenionym na całym świecie eklektycznym artystą, który przemierza świat z nieodłącznymi skrzypcami i balondeonem. Jest symbolem kulturowej mozaiki Bałkanów.
Twórczość Bregoviča jest jedyna w swoim rodzaju.
W jawny sposób odwołuje się do słowiańskiej tradycji. Żaden inny kompozytor nie odważyłby się połączyć bułgarskiej polifonii dętej i piosenek popowych. W efekcie jego kompozycje są symfonicznie liryczne i wyjątkowe. Tym, co wyróżnia kompozycje Bregoviča jest rys etniczny, obecny w całej jego twórczości. Artystę charakteryzuje kosmopolityzm i umiejętność łączenia wielu gatunków.
Udało mu się znaleźć wspólny język z towarzyszem niedoli, innym mieszkańcem Sarajewa, wybitnym reżyserem, Emirem Kusturicą. Owocem ich współpracy były wybitne i niepokojące filmy: „Czas Cyganów”, „Arizona Dream” i „Underground”. Za muzykę do tego ostatniego filmu, Bregovič otrzymał Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes w 1995 roku. Był to już drugi raz, jak przyznano Bregovičowi to wyróżnienie, bo rok wcześniej odebrał nagrodę za mistrzowskie arcydzieło, jakim była muzyka do „Królowej Margot”.
Dziś Bregovič jest najsłynniejszym muzykiem regionu bałkańskiego. Syn Serbki i Chorwata jest doskonałym wyrazicielem emocji targających mieszkańcami Bałkańskiego tygla. Wrodzone wyczucie rytmu i harmonii scenicznej sprawiają, że jego koncerty są jednym z najbardziej oszałamiających i atrakcyjnych widowisk. Bregovič słynie jako piewca wielokulturowości i zasłużony ambasador bałkańskiej kultury.
Komentarze