Halina Mlynkova - Warszawa, Stodoła

O swojej płycie mówi tak: “ETNOTEKA- to z jednej strony mój powrót z dalekiej podróży- nie tylko wgłąb siebie, ale także tej dołownej. To moje muzyczne notatki z wędrówek, pamiętnik przeżyć i bagaż doświadczeń. Z drugiej strony, ETNOTEKA, to przystanek, z którego przenoszę słuchaczy w mój świat, ten który stworzyłam i ten który widziałam. Zatem to także początek nowej przygody”. Do każdej z piosenek na ETNOTECE można dopisać odrębną opowieść. 

Każda to szczypta innej części świata. Halina rozpoczyna swoją wędrówkę w Afryce, przemierza Europę, gdzie wdycha słowiańskie klimaty. Dalej wyrusza w podróż po Azji, zatrzymuje się na turecką herbatę, wsłuchuje się w tamtejsze rytmy i wyrusza do Indii, skąd przemierza Oceany z myślą o Ameryce Południowej, tonąc w inspiracjąch Ameryką Łacińską… “(…)Od Dziwogóry aż do Tatr(…)” “Dziwogóra”, to singiel, który promował będzie to wydawnictwo, jednocześnie to kompozycja otwierająca płytę. Można tu usłyszeć instrumenty takie jak: panduri czy baglama. Ich brzmienie w połączeniu z niebanalnym śpiewem Haliny, tworzą niepowtarzalny klimat, zachęcający do “zwiedzania” ETNOTEKI. W dalszej części krążka pojawiają się inne muzyczne rarytasy: sitar, dirluba, tanpura, sarangi, mandolina, fujarki. Wszystko po to, by nadać etniczny kolor współczesnym utworom znajdującym się na płycie. Całość tego muzycznego koktajlu uzupełniają kobiece teksty, w większości napisane przez Mlynkovą. 

Podkreślają one świadomość siebie i kobiecej natury. Do relacji damsko-męskich dodają szczyptę ironii. Poza Haliną na płycie w warstwie tekstowej pojawiają się inni autorzy- Ryszard Kunce („Przegapiona“, „Podróż“) i Janusz Onufrowicz („Ostatnie tango“), a gościnnie także mąż Haliny – Łukasz Nowicki („Zmierzch 2012“). Na krążku można znaleźć też odpowiedź na ‚Czerwone korale“ – największy hit zespołu Brathanki z czasów, kiedy śpiewała w nim Halina. Ta odpowiedź to częściowo liryczny, częściowo mocno dynamiczny utwór :„Dałeś czerwone korale“ do których słowa napisał ten sam autor - Zbyszek Książek. Nie ma tu polemiki z dawnym przebojem, ale raczej kontynuacja wątku. Jak wspomina Halina „ w nowych Koralach chodzi o przymróżenie oka, o dystans do tego co było. Poza tym na koncertach tworzy się świetny dialog z publicznością, która często domaga się „Czerwonych Korali“. 

Najpierw dostają tę nową wersję, a potem serwuję tą, którą znają i nadal kochają. Sobie nie mogę odmówić tej nowej wersji, a publiczności tej starej“ Na płycie nie brakuje także pięknych ballad, takich jak „Północny wiatr“, czy „Zmierzch 2012“. Zdecydowanie najbardziej charakterystyczną piosenką pozostaje, zamykająca ETNOTEKĘ „Za młoda na miłość“, w której rozbrzmiewa chór w aranżacji Krzysztofa Herdzina.